Lili’s lighthouse

Je hoeft niet af te zijn om zichtbaar te zijn.

Wanneer was jij voor het laatst blij met iets wat je zelf hebt gemaakt of bereikt?

Waar merkte je dat aan?

En hoe voelde dat of hoe zag dat er bij jou uit?

En deel je dat dan met vriendinnen of met de buurvrouw? Op Social Media? Schreeuw je het van de daken?

Of schrijf je het liever in een boekje voor jezelf, of deel je het helemaal niet, omdat je denkt; wie zit er nou op mijn persoonlijk succes te wachten?

Of vier je het met iemand die je liefhebt? Of had je het graag willen vieren met iemand die je, verdrietig genoeg, moet missen?

Soms is een mijlpaal niet alleen een moment om te vieren, maar ook een moment waarop je opnieuw voelt wat of wie je mist. En dat is niet iets wat opgelost hoeft te worden, maar iets wat er mag zijn.

Ok, nu dwaal ik af, over missen en ga ik een ander blog schrijven binnenkort.

Hoe doe ik dat eigenlijk zelf?

Nou, heel eerlijk, ik ben hier waarschijnlijk niet veel anders in dan jij.

Ik heb onlangs mijn vernieuwde website live gezet (althans mijn vriend). Ik heb alleen de inhoud, opmaak & stijl aangeleverd en precies gezegd hoe ik het wilde hebben. En de enorme schat (!) heeft het voor mij gebouwd.

Ja, dit stelde hij echt zelf voor, het was niet mijn idee om het hem te laten bouwen.

En daar ben ik zo enorm blij mee! Dat ik mijn vriend trakteerde op een brunch.

En terwijl we aan onze simit knabbelde tijdens een heerlijk verfijnde Turkse brunch (echt goddelijk lekker), raakte we aan de praat met een van de eigenaressen.

We hadden het over mooie vakantie plekken in Turkije en de Netflix serie Zeytin Ağacı. Een Trukse drama serie die zich grotendeels afspeelt in de kustplaats Ayvalık aan de noordelijke Egeïsche kust en het romantische idyllische eiland Cunda. Inmiddels zijn er meerderde seizoenen, die ik persoonlijk een slap aftreksel vindt worden, de eerste paar afleveringen vind ik het leukst, maar dat terzijde.

In de serie gaat het over drie hoofdpersonen die voor alternatieve therapie en familieopstellingen bij Zaman terecht komen.

En op het moment dat we het over de prachtige plek (en de serie) hadden maakte mijn vriend een bruggetje en zij met trots; mijn vriendin geeft ook individuele opstellingen!

Wat volgde was een uitwisseling van gegevens, want ze was wel geïnteresseerd in een individuele opstelling.

Èn ik kon met trots en blijdschap verwijzen naar mijn vernieuwde website.

Zichtbaar zijn, is dat nou nodig?

Maar voorafgaand aan dit blog schrijven, zijn bij mij ook verschillende gedachtes de revue gepasseerd.

Want; wie zit er nou op mijn vernieuwde website te wachten?’. En; ‘waarom zou ik dit delen? Over een jaar ziet mijn wereld en wat ik doe er misschien wel weer anders (lees: verder ontwikkelt) uit’.

Maar die gedachtes waren er maar kort. Ik ben namelijk constant in ontwikkeling en mijn werk ontwikkelt daarin mee.

En mocht je nieuwsgierigheid zijn gewekt, bekijk dan hier mijn vernieuwde website.

Wat eraan voorafging

En ik zal je vertellen mijn vernieuwde website stond er ook niet van de een op de andere dag. Daar gingen maanden van schrijven aan vooraf. Of, nou ja, eigenlijk jaren. Het is een constant persoonlijk ontwikkelproces. Mijn website zie ik namelijk als een verlengstuk van mezelf, mijn persoonlijke ontwikkeling en mijn werk ontwikkelt hierin mee.

En nee, het is ook niet heel slim om elke week je website aan te passen, maar op de momenten dat je aanbod veranderd is dat natuurlijk wel een goed moment.

Wat jij hieraan hebt

Ik hoop je vooral te helpen met de geruststellende gedachte dat verandering de enige constante is in het leven. Wie je vandaag de dag bent, kan morgen weer anders zijn.

Vaak denken we dat we eerst precies moeten weten waar we over vijf jaar staan voordat we een stap mogen zetten. Maar wat als je jezelf toestaat om onderweg te veranderen? Om nieuwe inzichten op te doen? Om te ontdekken dat iets wat ooit bij je paste, inmiddels niet meer klopt?

Mijn vernieuwde website is daar eigenlijk een mooi voorbeeld van. Niet omdat hij nu perfect is, maar omdat het laat zien waar ik vandaag sta. En over een jaar ziet mijn webiste er misschien weer iets anders uit. Omdat ik dan weer nieuwe ervaringen heb opgedaan, nieuwe dingen heb geleerd en verder ben ontwikkeld.

Dus dit is niet alleen een verhaal over een nieuwe website en aanbod. Het is een uitnodiging aan jou om regelmatig stil te staan bij hoe ver je al gekomen bent. Om iets te vieren waar je trots op bent. Op jouw manier. En om jezelf toestemming te geven om te veranderen.

Want je hoeft niet af te zijn om zichtbaar te zijn.

Liefs ♥️